Tom Waits

Μετά τα μεσάνυχτα, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Tom Waits κόβει άσκοπες βόλτες στις παρακμιακά bar του Brooklyn, προσπαθώντας να μετατρέψει σε μουσική τις κινηματογραφικές εικόνες που ονειρεύεται, σαν γνήσιος ρομαντικός που κυνηγάει μια αγάπη-χίμαιρα… Το κίτρινο φεγγάρι που αντανακλάει πάνω από το Μεγάλο Μήλο φαίνεται να συνωμοτεί με την διάθεση του. Ώσπου καθώς διασχίζει ένα στενοσόκακο, παρατηρεί μια χούφτα ανθρώπους με περίεργο ντύσιμο να κατηφορίζουν σε ένα υπόγειο χώρο…

Καθώς κατεβαίνει ο ίδιος τα σκαλιά, βλέπει μπροστά του ένα ξέφρενο πάρτυ, μια φανταχτερή γιορτή και δε χρειάζεται να συντάξει το παραμικρό, όλα είναι εκεί μπροστά του, όλη η μουσική που ήθελε να αιχμαλωτίσει διαδραματίζεται μπροστά του: Καπνός, άφθονη vodka, πορτοκαλί χαρτοπόλεμος, γαλάζιες κορδέλες, κόκκινα σχήματα να κρέμονται από την οροφή, ασταμάτητος χορός, όμορφες γυναίκες, φώτα μισόκλειστα τη μια στιγμή, φώτα τέρμα αναμμένα την επόμενη, σώματα ιδρωμένα, αδρεναλίνη, παγωνιά έξω, καυτός αέρας που σου κόβει την ανάσα μέσα ενώ ακούγονται τραγούδια που σου αγαλλιάζουν την ψυχή.. κάπως έτσι πρέπει να γεννήθηκε μια επική σύνθεση σαν το ‘Russian dance’ στην φαντασία του ιδιοφυούς Tom Waits…

Chimes And Bells - “S/T”

Release date: 04/10/10

Label: Tigersping

Similar artists: Zola Jesus, Our Broken Garden

Links: MySpace, last.fm

Σαράντα τρία λεπτά. Οκτώ αποσπασμάτα. Μια μουσική. Γαλήνια, εύθραυστη, ειρηνική. Δαιδαλώδης, σκληρή, αφυπνιστική. Ήχοι που σου κόβουν την ανάσα, κάθε τραγούδι και ένα παθιασμένο φιλί διαρκείας. Ένας προσωπικός λαβύρινθος, ένα προσωπικό ησυχαστήριο. Σαν να ψάχνεις πυγολαμπίδες στο σκοτάδι. Κάτι σπουδαίο συμβαίνει εδώ.

Η 26χρονη πολυοργανίστρια από τη Δανία, Cæcilie Trier, είναι η αρχιτεκτόνισσα πίσω από το όνομα Chimes And Bells... Μετά από το “Into pieces of wood EP” - που περιείχε μεταξύ άλλων, το κολληματικό ‘Stand still’ - ήρθε και το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο, αποκλειστικά δικό της έργο, one-woman-show υπόθεση και αυτό: έγραψε τη μουσική, τους στίχους, έστησε τις ενορχηστρώσεις παίζοντας παράλληλα μια πληθώρα μουσικών οργάνων και φυσικά έβαλε και τη φωνή της... Με τις πρώτες νότες των εναρκτήριων ‘The mole’ και ‘Reasons’ αρχίζεις να μαγεύεσαι, ενώ σε κορυφώσεις όπως το ‘Do the right’, αφήνεσαι στις κιθάρες που ακούγονται σαν κύματα καθώς σπάνε στα βράχια ενώ τα σαξόφωνα αχνοφαίνονται στο βάθος σαν φάροι. Και όταν σταματήσει η μουσική, τότε τα τραγούδια θα μείνουν μόνα τους να αιωρούνται γύρω σου… Ξανά, κάτι σπουδαίο συμβαίνει εδώ.. και είναι υπέροχο.

Album picks: ‘Do the right’, ‘Pool’, ‘Kranen’

Play it again, Sam (#2)

Blue Orchids - ‘Bad education’ [“The greatest hit (Money mountain)” - 1982]

Αυτό το θαυμαστό αριστούργημα 80s pop θα μπορούσε να είχε βγει από το μυαλό είτε του μακαρίτη Grant McLennan, είτε από αυτό του Robert Forster, με λίγα λόγια θα μπορούσε να κατείχε περίοπτη θέση στη δισκογραφία των Go-Betweens. Αντί αυτού κοσμεί τη μουσική πορεία των Blue Orchids, ενός σχήματος που ξεκίνησε μετά την απόσπαση των Bramah/Baines από τους Fall, του γεροπαράξενου Mark E. Smith, και έδωσε ουκ ολίγα εξαίσια αποσπάσματα σαν το απείρως κολλητικό ‘Bad education’, μια σύνθεση που μπορεί με ιδιαίτερη ευκολία να στριφογυρίζει επί ώρες στο μυαλό του καθενός...