8.10.10

Tom Waits

Tom Waits

Μετά τα μεσάνυχτα, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Tom Waits κόβει άσκοπες βόλτες στις παρακμιακά bar του Brooklyn, προσπαθώντας να μετατρέψει σε μουσική τις κινηματογραφικές εικόνες που ονειρεύεται, σαν γνήσιος ρομαντικός που κυνηγάει μια αγάπη-χίμαιρα… Το κίτρινο φεγγάρι που αντανακλάει πάνω από το Μεγάλο Μήλο φαίνεται να συνωμοτεί με την διάθεση του. Ώσπου καθώς διασχίζει ένα στενοσόκακο, παρατηρεί μια χούφτα ανθρώπους με περίεργο ντύσιμο να κατηφορίζουν σε ένα υπόγειο χώρο…

Καθώς κατεβαίνει ο ίδιος τα σκαλιά, βλέπει μπροστά του ένα ξέφρενο πάρτυ, μια φανταχτερή γιορτή και δε χρειάζεται να συντάξει το παραμικρό, όλα είναι εκεί μπροστά του, όλη η μουσική που ήθελε να αιχμαλωτίσει διαδραματίζεται μπροστά του: Καπνός, άφθονη vodka, πορτοκαλί χαρτοπόλεμος, γαλάζιες κορδέλες, κόκκινα σχήματα να κρέμονται από την οροφή, ασταμάτητος χορός, όμορφες γυναίκες, φώτα μισόκλειστα τη μια στιγμή, φώτα τέρμα αναμμένα την επόμενη, σώματα ιδρωμένα, αδρεναλίνη, παγωνιά έξω, καυτός αέρας που σου κόβει την ανάσα μέσα ενώ ακούγονται τραγούδια που σου αγαλλιάζουν την ψυχή.. κάπως έτσι πρέπει να γεννήθηκε μια επική σύνθεση σαν το ‘Russian dance’ στην φαντασία του ιδιοφυούς Tom Waits

3 comments:

  1. τι υπεροχος τυπος, όπως και το τραγουδι!

    πολυ όμορφες οι σκέψεις σου!!
    :)

    ReplyDelete
  2. Γαμάει ο Waits... Το ίδιο και το κείμενό σου...

    ReplyDelete
  3. Οντως είναι τέλειο.!

    ReplyDelete