25.5.09

Animal Collective

Οι Animal Collective ήταν μία από τις πιο υπερεκτιμημένες μπάντες της δεκαετίας μέχρι και φέτος… που μετατράπηκαν στη μακράν ΠΙΟ ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΗ μπάντα των zeroes. Το “Merriweather post pavilion” που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο πήρε κριτικές που θα ζήλευε ακόμα και το “OK computer”, οι bloggers το λάτρεψαν στην κυριολεξία, το indie κοινό έμεινε άναυδο από την ιδιοφυία της μπάντας και εγώ συνεχίζω ακόμα να ψάχνω λόγους για να το ξανακούσω. Και λέω λόγους γιατί ένας λόγος υπάρχει και ακούγεται στο video πιο κάτω, αλλά ποτέ μα ποτέ ένα και μόνο τραγούδι δεν μπορεί να μετατρέψει ένα άνισο και άνοστο album σε αριστούργημα, όσο σπουδαίο και αν.
Το ‘My girls’ είναι συγκλονιστικό, όμως το “Merriweather post pavilion” δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη indie «φούσκα» όλων των εποχών…

Jason Lytle - Yours truly, the commuter


Release date: 19/05/09
Label: Anti-
Similar artists: Grandaddy
Ο ιθύνων νους των Grandaddy, σχεδόν μία δεκαετία (για την ακρίβεια εννέα χρόνια) μετά το “The sophtware slump”, δείχνει αξιοζήλευτη έμπνευση σε τραγούδια σαν το ‘Brand new sun’ ή το ‘I am lost (and the moment cannot last)’, και επί της ουσίας καταφέρνει να μας βάλει στη διαδικασία να μετρήσουμε μία ακόμη ακολουθία ακουσμάτων του ‘The crystal lake’, από εκείνο το ταλαιπωρημένο από το παίξιμο αντίτυπο του δεύτερου δίσκου των βορειο-καλιφορνέζων!
Στο “Yours truly, the commuter” ο Jason Lytle είναι σαφώς κεφάτος, οι μελωδίες και τα νωχελικά lo-fi τραγούδια του έχουν όχι μόνο λόγο ύπαρξης, αλλά θαρρώ ότι είναι γεμάτα από ουσία, ποτισμένα σε όλη τους την διάρκεια από το αναμφισβήτητο ταλέντο του σαραντάχρονου μουσικού.
Και ειλικρινά αυτός ο δίσκος μου αρέσει περισσότερο από ότι το “Sumday” ή το “Just like the fambly cat”…
Album picks: ‘Yours truly, the commuter’, ‘Brand new sun’, ‘I am lost (and the moment cannot last)’

23.5.09

Papercuts - You can have what you want

Release date: 14/04/09
Label: Gnomonsong
Similar artists: Galaxie 500, Midlake, Beach House
Also mentioned: here (12/06/2007)
Έχοντας δύο συμπαθητικούς δίσκους αλλά μια όχι και τόσο μαζική αποδοχή από το ανεξάρτητο κοινό, οι Papercuts, δηλαδή ο Jason Robert Quever – για το γυρίσω στον ενικό – κατάφερε στην τρίτη του δισκογραφική απόπειρα να μας παραδώσει ένα τόσο γλυκό και άξιο κολακευτικών σχολίων δίσκο, αναμειγνύοντας με τη μουσική του κουτάλα ήχους από συγκροτήματα σαν τους Midlake και τους Galaxie 500...
Το “You can have what you want” είναι τόσο ζεστό ως άκουσμα όσο δεν μπόρεσε ποτέ κάποιος δίσκος του Devendra Banhart να χαρακτηριστεί… στιγμές σαν το αξιολάτρευτο ‘Dead love’ με βάζουν σε σκέψεις για το αν η μουσική πρέπει να είναι περίπλοκη, όταν τόσο απλά μπορεί κάποιος να συνθέσει ένα ιδιαίτερα κολλητικό απόσπασμα, χωρίς πομπώδεις εξάρσεις, βαθυστόχαστες ηχητικές εναλλαγές και λοιπές φλυαρίες…
Και με θαυμάσιο εξώφυλλο μάλιστα!
Album picks: ‘Dictator's lament’, ‘Dead love’, ‘The void’

21.5.09

Clues

Μαζί με το ακριβώς από κάτω, από τα singles της χρονιάς!!!

Video: ‘Perfect fit’
Album / Label: “Clues” / Constellation

Passion Pit

Μαζί με το ακριβώς από πάνω, από τα singles της χρονιάς!!!

Video: ‘The reeling’
Album / Label:Manners” / French Kiss

20.5.09

Wooden Shjips - Dos

Similar artists: Sunn 0))), Spacemen 3
Έχετε αναρωτηθεί πως μπορεί να ακουγόταν ένα ηχητικό καλειδοσκόπιο; Αργόσυρτοι επαναλαμβανόμενοι ρυθμοί, ο ένας χτισμένος πάνω στον άλλο, μικρές μελωδίες να αποκτούν μορφή καθώς μεγεθύνονται και συρρικνώνονται, ένα ψυχεδελικό ταξίδι που κυλάει κλιμακωτά και δεν θες να σταματήσει. Ένα τέτοιο υπνωτικό παιχνίδι είναι και το “Dos”, η δεύτερη δισκογραφική απόπειρα των Wooden Shjips.
Με έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, οι Wooden Shjips εμφανίστηκαν το 2007 με την πρώτη τους δισκογραφική απόπειρα, το ομώνυμο album, ένα ιδιότροπο και ίσως άνισο έργο, που ενώ είχε φιλόδοξες βάσεις, χανόταν σε ένα στατικό και κοινότυπο ύφος. Δυο χρόνια μετά, οι τέσσερις μουσικοί φαίνεται να τοποθετούνται ακριβώς εκεί που ήθελαν να ανήκουν εξ’ αρχής, με τη βέλτιστη εικόνα που είχαν στο μυαλό τους να ξετυλίγεται με πλήρη αρμονία στα 35 λεπτά της συνολικής του διάρκειας.
H λειτουργία του kalei-Dos-cope πραγματοποιείται ως εξής: Στο εξωτερικό του βρίσκονται ψυχεδελικά κάτοπτρα, στην άκρη του ένα ακατέργαστο 70s ροκ κάλυμμα και στο εσωτερικό του βρίσκουμε μικρά κομματάκια από kraut στοιχεία. Τα κάτοπτρα αντανακλούν το εισερχόμενο ρυθμικό φως με τέτοιο τρόπο ώστε εμφανίζονται εικόνες από ηχητικούς πυρήνες garage rock, ενώ όλα τα θραύσματα κινούνται και έτσι δημιουργούνται διαφορετικοί πειραματικοί σχηματισμοί με τις μελωδίες των Spacemen 3, των Can και των Suicide.
Το “Dos” μπορεί να συνοψιστεί και ως ένας κατεξοχήν εκστατικός δίσκος που σου δημιουργεί μαγικές οπτικές ψευδαισθήσεις… Όπως είπε και ο Oscar Wilde «η ψευδαίσθηση είναι η ανώτερη όλων των απολαύσεων». Εμείς δε μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε…
Album picks: ‘For so long’, ‘Down by the sea’