Bodies Of Water

Λίγους μήνες μετά το δισκογραφικό τους ντεμπούτο για την Secretly Canadian (το όποιο και είχε κυκλοφορήσει κάποια στιγμή το 2007 από άλλο label), οι Bodies Of Water ξαναχτυπούν – και μάλιστα πιο μελετημένα – με το δεύτερο και καλύτερο βήμα τους. Το “A certain feeling” είναι ένα album ποτισμένο με νεύρο, κέφι και έξυπνες συνθετικές ιδέες από μια μπάντα που βροντοφωνάζει ότι είναι εδώ για «μεγάλα πράγματα».

Προερχόμενοι από το Los Angeles, οι Bodies Of Water βγάζουν τόνους ενέργειας, με τις στιβαρές κιθάρες και τα φωνητικά που φέρνουν στο νου τους Arcade Fire αλλά και τους Tilly And The Wall, ενώ και τα εννέα αποσπάσματα του “A certain feeling” δείχνουν ότι έχουν δουλευτεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας στα recording session.

Τα ‘Under the pines’ και ‘Darling, be here’ είναι τραγούδια με επικό ρυθμό, που δύσκολα να ξεχαστούν στη φετινή ανασκόπηση… όπως και γενικά όλος ο δίσκος!

www.bodiesofwater.net
www.myspace.com/bodiesofwater

MP3 (legal):

• Under The pines

Air France

Από τα αγαπημένα ονόματα της σουηδικής indie pop και ας δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει κανονικό album, απλά δύο eps. Οι Air France είναι το απόλυτο next big thing της «αριστεράς» εναλλακτικής σκηνής, μια φρέσκια μουσική πρόταση που καθηλώνει με την απλή, ανάλαφρη pop αλλά και τις ηλεκτρονικές καταβολές που ναι μεν δεν είναι πρωταγωνίστριες, αλλά βοηθούν στο στήσιμο του ήχου.

Το Δεκέμβριο του 2006 το “On trade winds” αποτέλεσε ένα γρήγορα διαδιδόμενο μυστικό, που δεν άργησε να περάσει τα σύνορα της Σουηδίας και να εκθειαστεί από το κοινό που ψάχνει διαρκώς νέα πράγματα στην παραγωγική διαδικασία της σκανδιναβικής χώρας. Κι αλήθεια πώς να μην συνέβαινε κάτι τέτοιο, όταν συγκρινόμενοι με τα τέσσερα αποσπάσματα του παρθενικού ep οι Suburban Kids With Biblical Names δείχνουν απλά σαχλοί και οι Saint Etienne αθεράπευτα ξεπερασμένοι. Τα εκτυφλωτικά ‘Beach party’, ‘Never content’ ήταν το πρώτο δυνατό χτύπημα…

Μέσα σε δύο χρόνια οι Air France εμφανίστηκαν ελάχιστα στο προσκήνιο, μια «παίζοντας» με τις Au Revoir Simone, μια ετοιμάζοντας το “No way down”, το οποίο και κυκλοφόρησε στα τέλη της φετινής άνοιξης και πάλι από την Sincerely Yours (label των επίσης σουηδών Tough Alliance). Και πάλι οι δύο μουσικοί δείχνουν το κοφτερό συνθετικό τους ταλέντο, τραγούδια σαν τα ‘June evenings’, ‘No excuses’ έπαιξαν ξανά και ξανά αυτό το καλοκαίρι και από όλα τα παραπάνω μένει η μεγάλη προσωπική προσμονή για το πρώτο τους ολοκληρωμένο βήμα, που είναι άγνωστο πότε θα σκάσει σαν μουσική τσιχλόφουσκα γεμάτη κολλητικές ουσίες…

www.myspace.com/theairfrance

Walkmen

Τέσσερα χρόνια μετά το σαρωτικό “Bows and arrows” και δυο χρόνια μετά το συνθετικά άνισο “A hundred miles off”, οι Walkmen μας χαρίζουν το “You & me”, δείχνοντας να αψηφούν τις όποιες προσδοκίες μας και τελικά να μας οδηγούν όπου θέλουν αυτοί. Οι τόνοι είναι εμφανώς χαλιναγωγημένοι, η μουσική κυλάει συγκροτημένη και διαπεραστική ταυτόχρονα ενώ η διάθεση αποκαλύπτει μια πρωτοφανή λακωνικότητα που σε αφήνει με την αίσθηση του ανεκπλήρωτου, του ανικανοποίητου. Κι εκεί ίσως κρύβεται ένα μεγάλο μέρος της γοητείας του “You & me”: εδώ διαφαίνεται πως οι Walkmen κυριάρχησαν στον ίδιο τους τον εαυτό έχοντας τιθασεύσει το αντικρουόμενο συνθετικό τους στυλ, δημιουργώντας έναν δίσκο που έχει ως κύριο μέλημα να σε αποπλανήσει υπόγεια και υπαινικτικά.

Μοιρασμένο σε ανάμεσα σε αργόσυρτες αναπτύξεις (‘Donde esta la playa’, ‘Red moon’), πυκνές και αδιαπέραστες ατμόσφαιρες (‘Long time ahead of us’, ‘I lost you’) και τις γνώριμες οργανωμένες κιθαριστικές επιθέσεις (‘Four provinces’, ‘Postcards from tiny islands’, ‘The blue route’) οι 5 νεοϋορκέζοι πάνε ένα βήμα πιο πέρα και δεν αφήνουν την ομιχλώδη μελαγχολία να καλύπτεται από τα άγρια ξεσπάσματα του παρελθόντος, παρά την αναπτύσσουν και την εκθέτουν σταδιακά.

Με αναμφισβήτητη κορύφωση το σκοτεινό και απίστευτα σπαρακτικό ‘On the water’, με τον Hamilton Leithauser να εξελίσσεται σε μια παραδομένη, μυστηριώδη φιγούρα που εκπέμπει ηδονική εγκατάλειψη και συνακόλουθο το ‘In the new year’ με τους ζεστούς, φαζαριστούς τόνους, το “You & me” μπορεί να μην είναι καμιά φοβερή συνθετική αποκάλυψη από τους Walkmen, αλλά διαθέτει τη σαφήνεια που έλειπε από τα προηγούμενα.

Rivulets

Με αρκετή καθυστέρηση, η οποία άγγιξε τα δύο χρόνια, το τρίτο album των Rivulets, του Nathan Amundson, κυκλοφόρησε επιτέλους στην Ευρώπη (αλλά και στην Ασία) μέσω της O Rosa Records.

Το “You are my home” που βγήκε στην Αμερική στα τέλη του προπερασμένου Νοεμβρίου ήταν άλλο ένα θαυμάσιο επίτευγμα του μουσικού από το Denver, που είχε συγκλονίσει το 2003 με το αριστουργηματικό “Debridement”.

Λιτή μουσική για απαιτητικά αυτιά, από ένα όνομα που για πάντα θα χαίρει του σεβασμού μου! Συγκρατήστε έστω το εκπληκτικό ‘Can’t I wonder’…

www.rivulets.net
www.myspace.com/rivulets

Gregory & The Hawk

Η Meredith Godreau είναι μια τραγουδοποιός από τη Νέα Υόρκη, της οποίας το όνομα θα ακούσετε πολλάκις μέσα στους εναπομείναντες μήνες του 2008. Πολύ πιο ευκολοχώνευτη από την Joanna Newsom, πιο οξυδερκής από την Faun Fables, τούτο το κορίτσι έπεισε την αυστηρή Fat Cat να της κυκλοφορήσει έντεκα τραγούδια της, κάτω από το όνομα Gregory & The Hawk.

Το πρώτο επίσημο βήμα της Godreau ονομάζεται “Moenie and kitchi”, θα κυκλοφορήσει από τη γνωστή ετικέτα του Brighton στις αρχές του επικείμενου Οκτωβρίου, αλλά δεν είναι το πρώτο δείγμα γραφής από την ταλαντούχα μουσικό. Είχαν προηγηθεί μερικά CDRs και ένα self released ντεμπούτο (“In your dreams”), τα οποία έτυχαν μεγάλης απήχησης στους μουσικούς κύκλους της Αμερικής. Παραγωγός του δίσκου, και μουσικός συντελεστής, είναι ο Adam Pierce (Mice Parade), ενώ μια ολόκληρη μπάντα βρίσκεται πίσω, υποστηρίζοντας σε πολυπλοκότητα το λιτό στυλ που θέτει ως κατεύθυνση η Godreau.

Μην τη χάσετε από τα μάτια σας!!!

www.gregoryandthehawk.com
www.myspace.com/gregoryandthehawk

Minisnap

Ένα συγκρότημα που περιέχει στις τάξεις του τα 3/4 των νεοζηλανδών Bats, μόνο απαρατήρητο δεν μπορεί να περάσει. Οι Minisnap στην ουσία είναι οι Bats δίχως τον ηγέτη τους, Robert Scott, με την Kaye Woodward να αναλαμβάνει πλέον τα φωνητικά. Έχοντας ένα τυπικό indie pop album ως ντεμπούτο μου φαίνονται πολύ πιο ενδιαφέροντες από ότι ακούστηκαν οι Bats, τρία χρόνια πριν, με το “At the national grid”.

Μην περιμένετε πάντως κάτι αντίστοιχο των “Silverbeet”, “Couchmaster” για παράδειγμα, δεν είπα σε καμία περίπτωση ότι το κενό το Scott μπορεί τόσο εύκολα να αναπληρωθεί, όσο και αν είναι το συνθετικό ταλέντο το εναπομεινάντων «νυχτεριδών»…

www.myspace.com/minisnap

High Fidelity (#6)

Ennio Morricone - Love theme (“Cinema Paradiso” - 1989)

Λένα Πλάτωνος - Η Κυψέλη (“Μάσκες ήλιου” - 1984)

Μάνος Χατζιδάκις - Ο Έκτορας και η Ανδρομάχη (“Ματωμένος γάμος / Παραμύθι χωρίς όνομα” - 1965)

Walkmen - On the water (“You & me” - 2008)

Μαρία Βουμβάκη - Άγγελος στη γη (“Μέσα σε πόλεις και σε κύματα συγχρόνως” - 1992)

Your Hand In Mine

"Η ευαισθησία είναι σαν το μετάξι. Από τον τρόπο που το κρατάς, άλλοτε τινάζει χρυσές αστραπές κι άλλοτε πάλι μετατρέπεται πάλι σε ένα πανί, σε ένα κουβάρι. Δε σημαίνει ότι για αυτό το λόγο είναι ασήμαντο." Οδυσσέας Ελύτης

Και σπάνια η ευαισθησία και η ψυχή συνυπάρχουν σε ένα τόσο ελκυστικό περιτύλιγμα. Το ακορντεόν, το μαντολίνο, τα πλήκτρα και μεταλλόφωνα ακούγονται σαν παιδικά παιχνίδια στα χέρια των δυο παιδιών από τη Θεσσαλονίκη, που τα αγγίζουν με μια γλυκιά νοσταλγία, χτίζοντας τη μουσική επένδυση της βουβής ταινίας “Yogoto No Yume”, του Ιάπωνα σκηνοθέτη Mikio Naruse. Η απουσία των εικόνων του φιλμ από το οπτικό μου πεδίο λειτουργεί εντελώς καταλυτικά δημιουργώντας μια μικρή αποκαλυπτική παράφραση της έννοιας του μουσικού ορίζοντα. Και ίσως εδώ βρίσκεται το κρυφό τους χαρτί, σε αυτή την απολαυστική δύναμη της σιωπής.

Πάνω από όλα όμως, οι Your Hand In Mine, με τα 22 αποσπάσματα του “Every night dreams” κλιμακώνονται, απλώνουν αρχοντικά το θέμα τους, ρίχνουν δίχτυα στις αισθήσεις, δημιουργούν πυροτεχνήματα, βυθίζονται στα απρόσμενα χαμηλώματα τους, ξεφυλλίζουν ατελείωτα σκονισμένα ημερολόγια, σχηματίζουν ανθρώπινες φιγούρες σε άδεια δωμάτια, και λειτουργούν υπόγεια με οριακά αληθινές και ουσιαστικές μελωδίες σε ένα δίσκο που όσο κυλάει σε διάρκεια γίνεται όλο και πιο παραστατικός.

Αν τα αστέρια είχαν φωνή θα ακούγονταν σαν τους Your Hand In Mine.

Organ

Είχα αρκετά χρόνια να χαρώ τόσο πολύ με μια μουσική είδηση… Το ξαφνικό και απροσδόκητο περιεχόμενό της, μάλιστα, της έδωσε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα. Η μέχρι πρότινος κρυφή επανένωση των κοριτσιών από το Vancouver γέννησε ένα ολοκαίνουργιο ep, που δυστυχώς είναι ακόμα άγνωστο αν πρόκειται για μόνιμη, ή για προσωρινή, επιστροφή.

Το τιτλοφορημένο ως “Thieves” αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον επικείμενο Οκτώβριο. Υπόκλιση στις Organ…

www.theorgan.ca
www.myspace.com/theorgan

Last Shadow Puppets

Το τραγούδι των φετινών διακοπών… το ‘Standing next to me’ είναι, δίχως δεύτερη σκέψη, ένα από τα πέντε καλύτερα singles της τρέχουσας χρονιάς!

www.thelastshadowpuppets.com
www.myspace.com/thelastshadowpuppets

Get Well Soon

Έχοντας διασχίσει ένα σεβαστό μέρος του δεύτερου εξαμήνου του 2008, οι εντυπώσεις που αφήνει η φετινή μουσική χρονιά, μέχρι τώρα, δεν είναι και οι καλύτερες… Αρκετά άχρωμη χρονιά, μέτριοι δίσκοι, ελάχιστοι σε υψηλό επίπεδο, με έναν από αυτούς να είναι το ντεμπούτο του Konstantin Gropper (aka Get Well Soon). Από τα «διακριθέντα» αποσπάσματα του δίσκου είναι το αξιολάτρευτο ‘If this hat is missing, I have gone hunting’:

www.youwillgetwellsoon.com
www.myspace.com/youwillgetwellsoon