13.1.12

Pan Pan

Pan Pan
Ταράτσες και αστικές κεραίες τηλεόρασης σε πορτοκαλορόζ φόντο, κορίτσια με ροζ ποδήλατα σε ατέλειωτες απογευματινές βόλτες, oι ανθισμένες αμυγδαλιές στην αυλή του σχολείου που κήρυτταν επισήμως το τέλος του χειμώνα, παγωτό πατούσα της έβγα το καλοκαίρι στα 7, μίλκσεικ φράουλα από τα mc donald's στα 17, strawberry μαργαρίτες στον πεζόδρομο της Κλειτίου στα 27, η Σνεζάνα και ο Βασίλης του "Ροζ", το εσώφυλλο της “Φτηνής Ποπ για την Ελιτ”, οι απίθανες ροζ περούκες της Νάταλι και της Σκάρλετ, το ολοδικό μου "Pink Love" (αλλά και το "Pink Glove"), η Yoshimi ενάντια στα ροζ ρομπότ, οι ροζ μπαλαρίνες σε ένα μοναχικό χορό στο “Me and You and Everyone We Know”, το ροζ background στο ost του Royal Tenenbaums που προσπαθεί να ομορφύνει την θλίψη, ο γαλλικός καφές με φόντο την ροζ ταπετσαρία στο Si Doux, οι "φραουλένιες πεδιάδες/ οι γραμμικές κοιλάδες", ένα μικρό δωμάτιο που κάθε καλοκαίρι, ακριβώς στις οχτώ, γεμίζει ροζ φως.

'Ολες αυτές οι κουκκίδες πάνω στον ουρανό, μέσα σε 30 περίπου λεπτά.

Pan Pan - "that pink dot up in the sky".
clear like now by pan pan on Grooveshark

3.1.12

No Clear Mind

waking life
Τους No Clear Mind τους πρωτοάκουσαμε κάπου το 2008 με το απίστευτο "Static", που αποτελούσε μέρος ενός εξαιρετικού split ep της Οrila records με τον Matteus και ξεχώριζαν τόσο για την μουσική τους (που ισορροπούσε ανάμεσα στην ησυχία της κρεβατοκάμαρας και την μελωδία της φύσης) όσο και για τις επιρροές τους (Piano Magic, Boards of Canada, Sebastien Schuller μεταξύ άλλων).. Kάπου στην πορεία, τα ίχνη του group χάθηκαν.

Προχτές, εντελώς τυχαία, βρεθήκαμε μπροστά στο "Dream is destiny", ένα κομμάτι που εκτός από την εμπνευσμένη του ονομασία (από το "Waking Life" του Richard Linklater, αν όντως έχει "βαπτιστεί" από εκεί) κουβαλάει μπόλικο συναίσθημα και drums που παρασέρνουν σε άλλες διαστάσεις ένα μοναδικό ηχητικό κομψοτέχνημα, ενώ η συλλογή από τις ηχογραφήσεις τους "Dream is destiny (rough takes)", διακατέχεται από μία αργόσυρτη και λαμπερή δύναμη, που θα σας καθηλώσει.

dream is destiny by No Clear Mind on Grooveshark

30.12.11

High Fidelity #18 [songs of 2011]

Drive
1. Zomby - ‘Natalias' song’

Για τα ρώσικα φωνητικά.

Natalia's Song by Zomby on Grooveshark

2. Radiohead - ‘Staircase’

Γιατί gravity always wins.

Staircase by Radiohead on Grooveshark

3. Wild Beasts - ‘Bed of Nails’

Για τον περίπατο στους δρόμους του Παρισιού.

Bed Of Nails by Wild Beasts on Grooveshark

4. Wye Oak - ‘Civilian’

Για το ξέσπασμα από το 1:19 μέχρι το τέλος.

Civilian by Wye Oak on Grooveshark

5. Mushy - ‘Faded heart’

Γιατί είναι σκοτάδι.

Faded heart by Mushy on Grooveshark

(+1). Kavinsky (ft. Lovefoxxx)- ‘Nightcall’ (2010)

Για το Drive.

Nightcall by Kavinsky on Grooveshark

28.12.11

HTRK

HTRK
Πάντα υπήρχε κάτι σαγηνευτικό στις δυνατές επιστροφές.. ιδιαίτερα όταν αυτές συνοδεύονται από μία απώλεια. Υπνωτικό, ερωτικό, τραγικό, βασανιστικό, φοβισμένο και ανατριχιαστικό, το "Work (work, work)" των HTRK ήταν το άλμπουμ που ακούσαμε περισσότερο στο τέλος της χρονιάς.
Love Triangle by HTRK on Grooveshark

Religious Knives


Μαύρο, σκοτεινό αλλά ιδιαίτερα εθιστικό. Το "Smokescreen" από την ιδιαίτερη Sacred Bones ήταν σίγουρα ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες φετινούς δίσκους, κυρίως λόγω της ατμόσφαιράς του και της διαφορετικής αισθητικής του και το 'The message' περιλαμβάνει συμπυκνωμένη όλη την ουσία της μουσικής των Religious Knives.

The Message by Religious Knives on Grooveshark

3.3.11

Peaking Lights

Peaking Lights
Οι Peaking Lights είναι ένα powercouple που παίζει κάτι ανάμεσα σε hypnagogic pop και psychedelic reggae. Όσο ασύνδετα μοιάζουν αυτά τα είδη μεταξύ τους άλλο τόσο στέκεσαι μαγεμένος στον τρόπο που έχουν βρει να τα συνδυάζουν επικίνδυνα και εύστοχα, φτιάχνοντας ένα παραισθησιογόνο μουσικό καλειδοσκόπιο θυμίζοντας σε αρκετά σημεία πρώιμους Gang Gang Dance... Το ίδιο το ντουέτο τονίζει πως η μουσική τους αποτελεί το τέλειο soundtrack για περπάτημα σε μυστηριώδη μέρη και στοιχειωμένες γειτονιές, καθώς και νυχτερινές βόλτες με ποδήλατο... Στο δεύτερο –υπέροχο- άλμπουμ τους “936”, (προηγήθηκε το “Imaginary falcons” του 2009) έχουν κατορθώσει να φιλτράρουν αριστοτεχνικά ‘70s κιθάρες μαζί με αργόσυρτες μελωδίες και φωνητικά, υφαίνοντας όσο πιο πλούσια μπορούν τον ήχο τους...

Αυτή είναι μουσική για σύγχρονους easy riders ανεξαρτήτως μέσου, για τα βαρεμένα παιδιά της πόλης, για όλους όσους θέλουν να καταπιούν μουσικά τριπάκια και να παραμείνουν για ηχοστιγμές εκεί. Οι Peaking Lights μόλις έβγαλαν ένα δίσκο που τείνει να δένει με κάθε ακρόαση και με τραγούδια όπως το αριστουργηματικό ‘All the sun that shines’, το ξεσηκωτικό (και προσωπικό αγαπημένο) ‘Tiger eyes (laid back)’ ή το βγαλμένο από τροπικά κλίματα ‘Birds of paradise (dub version)’ το αποδεικνύουν καλυτέρα.

23.2.11

How to dress well

Όπως μερικά βιβλία στοιβάζονται σε ένα δωμάτιο περιμένοντας εσένα να τα διαβάσεις κάποια στιγμή, έτσι περιμένουν να σε συναντήσουν μερικοί δίσκοι και τραγούδια. Τον How to dress well τον είχα πρωτοσυναντήσει πέρυσι το καλοκαίρι με το video του ‘Lover's start’ όπου για να είμαι ειλικρινής με συνεπήρε περισσότερο ο Jacques Brel από το ίδιο το τραγούδι. Το album “Love remains” το είχα προσπεράσει αδιάφορα.. Προχτές βράδυ άκουσα όπως έπρεπε το ‘Suicide dream 2’: να στέκεται και να λάμπει μόνο του και μέχρι να αποκοιμηθώ είχα αυτά τα απόκοσμα φωνητικά στο κεφάλι μου.